อีกแค่อึดใจเดียว.. ความรักของเราก็จะเวียนมาจนครบสามปีแล้วสินะ!!
พี่เฝ้ารอให้วันนั้นมาถึงอย่างใจจดใจจ่อเลยละ  คิดไว้ว่า..จะพาหนูไปกินข้าว ในร้านอาหารที่พี่จะให้หนูเป็นคนเลือกเหมือนเคย เหมือนกับทั้งสองปีที่ผ่านมา ความจริง ตลอดเวลาที่เรารักกันมา ร้านอาหารที่เราจะไป พี่ก็มักจะให้หนูเป็นคนเลือกเองทั้งนั้น เพราะพี่อยากให้หนูเลือกในสิ่งที่หนูต้องการอย่างเต็มที่ มาจนถึงตอนนี้ และคิดว่าหนูจะต้องเลือกสิ่งที่ดีที่สุด สำหรับเรา.. 

แต่ที่จะพิเศษกว่าปีก่อนๆ ก็คงจะเป็นของขวัญที่พี่จะมอบให้ในปีนี้ พี่คิดไว้ล่วงหน้าแล้วละ ว่าจะให้อะไร.. และคิดว่าหนูคงต้องดีใจที่สุดแน่ๆ เมื่อได้รับ และเห็นมัน หลังจากที่เราได้ร่วมกันฝ่าฟันมรสุมร้ายๆ กันมา ทั้งปัญหามือที่สามที่พี่เป็นคนก่อ ปัญหาเจ้าอารมณ์โมโหร้าย ที่หนูแสดงออกมาจนบางครั้ง มันทำให้พี่เบื่อหน่ายและรำคาญ แต่ปัญหาเหล่านั้น เราก้อพ้นผ่านกันมาได้ เพราะความรัก และความเข้าใจของเราใช่มั๊ย!! 

อีกแค่อึดใจเดียวเท่านั้น วันที่ทำให้เราได้มีกันและกัน ก็จะมาถึงอีกแค่อึดใจเดียว!!  

.........................

พี่ไม่เคยคาดคิดมาก่อน ว่าวันนี้จะมาถึง.. ยอมรับว่าเจ็บ แต่ก็ไม่รู้จะไปพึ่งใครนอกจากตัวเอง ตอนนี้ยอมรับว่าน้ำตายังไหล และหัวใจเริ่มเต้นอ่อนลงทุกที พี่รู้สึกแบบนั้น เกือบสามปีที่รักกันมามันมีความหมายมากรู้มั๊ย!! หนูไม่เคยทำให้พี่นึกเสียดายเวลาเลย มีความสุข และเห็นรอยยิ้มเสมอ เมื่อนึกถึงมัน.. 

ขอบคุณ.. ที่ให้อภัยในตอนที่พี่ทำตัวแย่ๆ

ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งทุกอย่าง ที่ผ่านมา ก็ไม่รู้ว่าจะมานั้งคร่ำครวญทำไมกัน เพราะยังไงหนูก็คงไม่กลับมา เวลาคงช่วยให้อะไรหลายๆอย่างให้ดีขึ้น พี่เชื่อแบบนั้น

สำหรับวันนี้ วันสุดท้ายของเรา.. อยากบอกว่าเสียใจ เมื่อวันนี้มาถึงอย่างไม่คาดฝัน

มีคนบอกพี่ไว้ว่า คนที่เลิกกันมักจะนึกถึงวันข้างหน้า ไม่มีใครมองย้อนกลับไปในวันวานที่ผ่านมา นอกซะจากคนที่ถูกทิ้ง ซึ่งนั่นก็จริง หนูก็คงไม่คิดถึงสิ่งดีดี ที่ผ่านมาของเรา ถึงได้พร่ำเอ่ยถ้อยคำเหล่านั้น จะไม่ถามว่าทำไม จะไม่รั้ง จะไม่ทำร้ายใคร ขอเก็บความเสียใจไว้ตรงนี้ เพียงคนเดียว

อั๋น..

..แด่บันทึกสุดท้าย ในไดอะรี่เก่าเก็บ เล่มนั้น..