insideun อ่านว่า อินไซต์ ยู เอ็น

บางคนบอกว่า.. ความฝันก็คือความฝัน.. ความจริงเป็นอีกเรื่องหนึ่ง
แต่ผมไม่เชื่อ.. ผมว่าความฝันต่างกับความจริงนิดเดียวจริง.. จริง..
ก็แค่ ทำ กับ ไม่ทำ

ผมว่ามนุษย์.. ทำอะไรได้ทุกอย่างที่อยากทำ.. ถ้าเอาจริง
เมื่อผมลงมือทำอะไร.. ผมเลือกจะทำอย่างที่ผมฝัน
และผมไม่เคยคิดเลยว่ามันจะไม่เป็นความจริง
ผมว่าเราสามารถทำความฝันให้เป็นจริงได้.. ถ้าเราลงมือ "ทำ"
เมื่อไหร่ที่เราแค่คิดฝันเอา.. โดยที่เราไม่ทำอะไรกับมันเลย

ความฝัน กับ ความจริง

ก็เป็นสิ่งที่อยู่กันคนละโลกอย่างที่เขาว่านั่นแหละ

มีหลายคนที่มีฝัน.. แต่ยังไม่ลงมือทำอะไร
ด้วยเหตุผลที่ว่า.. ไม่รู้จะดิ้นรนทำไป.. จะตายเปล่ารึเปล่า?
เหนื่อยเปล่า.. เปล่า.. อาจไม่ได้อะไรเลยก็ได้
นั่นผมถือว่า.. แม้แต่ตัวเองยังไม่เชื่อเลยว่าตัวเองจะทำสำเร็จ
ซึ่งถ้าคิดอย่างนี้.. ขาข้างหนึ่งก็ก้าวลงไปในความล้มเหลวแล้วล่ะ

เมื่อไหร่ที่เราเชื่อมั่นว่า.. เราคิดดี ทำดี และทำได้
มันจะมีแรงอย่างหนึ่ง..ให้เรากล้าที่จะทำอย่างที่เราเชื่อ
แต่ถ้าเรายังไม่เชื่อ.. ในสิ่งที่เราทำ.. เรากำลังดูถูกความคิดตัวเอง
และเราจะไม่กล้าลงมือทำอะไรกับมันเลย..
และความคิดนั้น.. มันก็จะกลายเป็นแค่

ความเพ้อฝัน.. เพ้อเจ้อ..

และเป็นความคิดแย่.. แย่.. ที่คิดมาได้.. ไม่น่าเชื่อ

 

credit: Life On The Rock

.....

มีผู้หญิงคนหนึ่ง เธอเป็นดังความฝันของผมครับ..
ผมไม่รู้ว่าเรื่องของผมกับเธอ มันจะเป็นความฝันที่ดูเพ้อเจ้อรึป่าว
เพราะสิ่งที่ผมทำ บางครั้ง.. มันก็ดูเหมือนกับว่า ผมไม่ได้ลงมือทำอะไรเลย

ครั้งหนึ่ง ผมคุยกับเธอเรื่อง “ถ้าคนสองคนรักกัน มันจะมีคำว่าเป็นไปไม่ได้หรือ?”
ผมเคยมองว่าความรัก มันคือเรื่องของคนสองคน
ว่าถ้ารักกัน มันต้องไม่มีคำว่าเป็นไปไม่ได้
เธอค้านว่า ก็ใช่! ถ้าโลกนี้ มีแค่คน 2 คน แต่ความรัก มันต้องมีปัจจัย
อะไรหลาย.. หลาย.. อย่างรวมอยู่ด้วย ทั้งระยะทาง เวลา
ความรู้สึก สิ่งแวดล้อม ทัศนะคติ ความผูกพัน และอีกมากมาย..

คำตอบเหล่านั้นของเธอทำให้มุมมองความรักของผมบางอย่าง
ค่อย.. ค่อย.. เริ่มเปลี่ยนไป จริง.. จริง.. แล้ว ผมมองความรักเปลี่ยนไป ตั้งแต่ได้พบเธอ

^___^,,

มีอีกหลายเรื่องที่เราคุยกัน และเธอก็จะค้านคำพูด
ความรู้สึกของผมมันแทบทุกอย่างเสมอ เรามองต่างมุม แตกต่างกันในอีกหลายเรื่อง
ทั้งเรื่อง การที่จะทำดีเพื่อให้ดีที่สุด สำหรับความรักของคนสองคน
เธอก็พูดว่า.. ดีที่สุดของเรา มันอาจไม่ใช่สำหรับอีกคน
รักไม่ได้เป็นทุก.. ทุก.. อย่าง และอีกอย่าง ความรักมันไม่ใช่แค่เรา
หัวใจของเราเอง แท้จริงมันก็ไม่ใช่ของเรา
เราบังคับให้มันรัก คนที่เราไม่รักได้มั๊ย.. รักที่เค้าเป็นคนดีอย่างเดียวได้หรือเปล่า?..

ทุกคำพูดของเธอ มันทำให้ผมได้แต่นั่งอมยิ้ม..

.....

และอีกครั้งหนึ่ง เธอเคยบอกผมว่า.. สำหรับเธอเธอใช้คำว่ารักกับผมไม่ได้
เพราะมันมากกว่าคำว่ารักมากนัก..
เธอให้ผมยืนอยู่ในที่ที่ไม่มีใครสามารถยืนอยู่ตรงนั้นได้อีกแล้ว
มันแตกต่างกับคำว่าคนรัก เพราะเมื่อเค้าจากไป
มันต้องมีใครมายืนแทนที่ซักวัน
แต่พื้นที่ที่ผมยืนอยู่ มันไม่ใช่ ที่ตรงนั้นไม่เคยมีใครเคยยืน
และจะไม่มีใครต่อจากนี้ไปได้ยืน เพราะมันเป็นที่ของผม... คนเดียว

มาจนถึงทุกวันนี้ ผมก็ยังสับสนกับคำพูดเหล่านั้น

ว่าผมควรจะดีใจ หรือเสียใจกับที่ที่เธอให้ยืนดี
แต่ภูมิใจ (อันนี้เป็นคำพูดของเธอ)

.....

ตลอด 2 ปีกว่า.. กว่า.. ที่เรารู้จักกันมา แต่ปีนี้ เป็นปีที่ 3 แล้ว
ที่ผมได้มีโอกาสอวยพรวันคล้ายวันเกิดให้กับเธอ
จำได้ว่า.. ปีแรก ผมส่งคำอวยพรผ่านที่ที่ทำให้เราได้รู้จักกัน
ปีที่สอง เป็นที่ที่ผมจัดขึ้นมาสำหรับเธอ ที่ที่ทำให้เธอรับรู้ความรู้สึกจากผม

และ

ในปีนี้.. พื้นที่นี้ก็เช่นกัน มันยังเป็นพื้นที่สำหรับเธอ
เป็นพื้นที่ที่เปรียบเหมือนกับโลก อีกโลกหนึ่งของผมเอง

ผมรู้ว่าเธอจะอยู่อย่างมีความสุขในทุกวันอันสดใสของชีวิต
ที่เธอเป็นคนกำหนด ของเธออยู่แล้ว
แต่ผมก็ยังอยากให้เธอได้รับความสุข และสุขยิ่ง.. ยิ่ง.. ขึ้นไปอีก
เธอจะรับรู้ ว่าผมจะมีเธอ และเธอจะมีผม
เราจะคิดถึงกัน อยู่ในทุก.. ทุก.. วัน

เธอรู้..

ไม่ว่าจะกลางวันที่ตื่น หรือกลางคืนที่ฝัน
ผมจะมีเธออยู่ในนั้น

เธอรู้ ในทุก.. ทุก.. อย่าง ที่เป็นผม
และเธอก็รู้ ว่าความรักที่บริสุทธิ์จากผม
ที่ได้มอบให้กับเธอคนนี้ จะไม่มีวันมอบให้ใครได้อีก

เธอรู้..

สุขสันต์วันเกิดครับมด

จากอั๋น..

i n s i d e u n
4 กันยายน 2552