คำสารภาพ.. 01
posted on 23 Sep 2009 12:24 by insideun in Story
.
คุณเคยฟัง Gloomy Sunday มั๊ย?
บทเพลงที่ฆ่าคนมานับไม่ถ้วน บทเพลงมรณะ
เช้านี้ผมตื่นลืมตามาพร้อมกับเพลงเพลงนี้ และนี่.. ก็เป็นเช้าวันอาทิตย์ที่แสนเศร้า
เช่นเดียวกับในเพลง ในเช้าวันอาทิตย์ที่เดียวดาย..
เพื่อนผมหลายต่อหลายคนยกให้ผมเป็นเจ้าพ่อของเพลงอกหัก
เป็นคำนิยามที่ตรงข้ามกับเจ้าพ่อเพลงรัก
แต่เพลงทั้งหมดนั้น ผมไม่ได้เป็นคนแต่งเอง
แต่ผมจะรู้จักเพลงเศร้า..
และเข้าใจความเจ็บเหล่านั้นได้ลึกซึ้งไปจนถึงขั้วหัวใจ
สิ้นเสียงบทเพลงแห่งความร้าวราน..
ผมหรี่เสียงวิทยุลง และเริ่มเผชิญเช้าวันใหม่วันนี้ เพียงลำพัง
อีกวัน..
"มีนา" จากผมไปในที่ผมเองยังไม่ทันได้เตรียมใจและตั้งตัว
ความทรงจำในเหตุการณ์วันนั้นยังเป็นภาพที่ชัดเจนและติดตา
ผมจำมันได้ดี กระเป๋าเดินทางใบใหญ่ แผ่นหลัง และผมยาวสลวยของเธอ
นั้นเป็นภาพสุดท้าย ที่ผมได้มอง กับคำว่าลาก่อน
เป็นคำพูดสุดท้ายของเธอที่ผมได้ยิน..
หลังจากวันนั้น ผมก็ไม่เคยได้เจอเธออีกเลย
เพียงแต่ยังได้ข่าวว่าเธอยังอยู่ดีมีความสุขกับนักธุรกิจหนุ่มไฟแรง
ที่เพียบพร้อมไปด้วยเงินทอง.. และชื่อเสียง ฐานะ ทั้งหน้าตาทางวงสังคม
วันที่เธอจากไป ผมได้แต่อวยพรอยู่ในใจ ว่าเส้นทางที่เธอเลือกเดิน
จะเป็นที่ถูกและดีสำหรับเธอ แล้วมันก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ เธอเดินจากไปอย่างเป็นสุข
ใครจะมาทนอยู่กับคนที่ไม่เป็นโล้เป็นพาย
ทำงานรับจ้างเขียนหนังสือ ออกแบบต๊อกต๋อยแบบผมละ
จริงมั๊ย?
แด่ 7 ที่ผ่านมาของเรา ความเลือดเย็นของเธอ
วันที่เธอจากไป.. นี่แหละ ชีวิตที่เริ่มต้น
ความเจ็บปวดที่กำลังเริ่มเดินทางเข้ามาในชีวิต..
.
.
.
to be continue...
....
#1 By "I am Happy Lady" on 2009-09-23 12:45