insideun อ่านว่า อินไซต์ ยู เอ็น

ผมยังนึกไม่ออก ว่าจะเอาเรื่องที่เขียนเรื่องไหนดีไปตีพิมพ์
ไอย้งบอกว่า อยากได้เรื่องที่ผมชอบมากที่สุด
ไม่ต้องสนใจว่างานของเรา จะมีใครซื้อมั๊ย

ผมก็บอกมันไปว่า

"ผมไม่ได้ขายงาน แต่ผมขายฝัน
ซึ่ง.. มันไม่จำเป็นต้องแลกมาด้วยเม็ดเงิน" 

.....

มีนา เคยบอกว่า เธอเชื่อในตัวผม
เชื่อในสิ่งที่ผมคิด เชื่อในสิ่งที่ผมฝัน เธอเชื่อว่ามันจะสำเร็จ
เราจะคอยมองดูวันนั้นไปพร้อมๆ กัน
แต่วันนี้ ไม่มีเธอแล้ว ผมจะยินดีกับสิ่งนั้น กับใคร?

ความเจ็บปวดเริ่มคืบคลานเข้ามาอีกแล้ว
เมื่อผมคิดถึงเธอ
ทำไมผมถึงสลัดเธอให้ออกไป
จากความคิดไม่ได้สักที

.....

ผมยังตัดสินใจไม่ได้ว่า ผมจะส่งเรื่องไหนไปให้ไอย้งตีพิมพ์ดี
ตัวแทนความรู้สึกของผม ระหว่าง..

"ความรัก กับความปวดร้าว"

ต้นฉบับทั้งสองเล่มนี้ เป็นสิ่งที่ผมเขียนออกมาจาก
วิญญาณ และความรู้สึกอย่างแท้จริง
จริงสินะ ผมไม่จำเป็นจะต้องกังวลถึงความรู้สึกของคนอ่าน
ว่าจะมีผลต่อหนังสือของผมมั๊ย ผมควรจะทำในสิ่งที่ผมอยากจะทำ

ไม่รอช้า.. ต้นฉบับในมือเล่มหนึ่ง
ก็ถูกส่งไปให้ไอย้ง ในทันที!

ผมเข้าใจในสิ่งที่ไอย้งกำลังทำอยู่ตอนนี้
การที่มันเอาเรื่องหนังสือ และความฝันมาเป็นเครื่องมือ
ให้ผมเดินออกมาจากโลกส่วนตัวที่ทรมานใบนี้
มันคงคิดว่ามันกำลังทำถูกแล้ว ที่สิ่งเหล่านั้น
จะช่วยให้ผมเดินออกไปได้

แต่เปล่าเลย..
ผมว่ามันคงรู้ เมื่อได้รับต้นฉบับจากผม

แล้วพวกคุณคิดว่ายังไง
คิดว่าผมจะส่งต้นฉบับเล่มไหนไป?

to be continue...